Het nieuwe schooljaar is weer van start gegaan, en langzaam vindt iedereen zijn eigen ritme. Mijn man is alweer een paar weken aan het werk na onze vakantie. Onze oudste is begonnen in de derde klas, de middelste is net gestart in de brugklas, en de jongste stapt vol enthousiasme groep 7 binnen. Ook ik pak mijn werkzaamheden weer op. En alsof dat nog niet genoeg is, worstelen we met een virusje dat we ergens hebben opgepikt.
Toch geniet ik van het ritme dat weer ontstaat. Van de momenten dat het huis even voor mij alleen is. Maar tegelijkertijd mis ik de vrijheid van de vakantie: samen lezen, spelletjes doen, geen wekker. Iedereen heeft zo zijn eigen verantwoordelijkheden, zijn eigen taken. En dat herinnert me aan wat Paulus de gelovigen in Kolosse schrijft: iedereen heeft een eigen rol, een eigen taak in het leven. Vrouwen, mannen, kinderen, vaders, slaven – iedere groep heeft zijn eigen verantwoordelijkheid. En Paulus moedigt hen aan om die taken te vervullen alsof ze het voor de Heer doen. Niet voor mensen, maar voor Hem.
En alles wat u doet met woorden of met daden, doe dat alles in de Naam van de Heere Jezus, terwijl u God de Vader dankt door Hem. – Kolossenzen 3:17
Het maakt niet uit wat voor werk je doet. Of het nu betaald is of niet, of je naar school gaat, thuis bent met de kinderen, met pensioen bent of vrijwilligerswerk doet. We worden allemaal opgeroepen om ons werk te doen als voor de Heer.
Voor mij voelt mijn werk als coach of voor LoveGodGreatly als een natuurlijke dienst aan Hem. Wat een zegen is dat, en wat een voorrecht om zulk werk te mogen doen. Maar dat werk is niet heiliger dan de wc poetsen. Beide taken mag ik doen als voor de Heer. Terwijl ik dit schrijf, zit ik heerlijk buiten te genieten van de laatste nazomerdagen. En al tijdens het typen merk ik hoe deze gedachten me moed geven om straks die ramen te wassen – een taak die ik al een poosje uitstel.
Ik weet niet hoe jij in het leven staat. Misschien houd je wel van huishouden, van de administratie bijhouden of van een schone, gedweilde vloer. Dan voelt de bemoediging die ik ervaar – dat ook het huishouden doen als voor de Heer mag – misschien niet zo relevant. Maar wat is dan wél het werk waar jij tegenop ziet? Die ene taak die bij jouw pakket hoort, maar die je liever uitstelt? Misschien ervaar jij dat God je ergens voor roept, maar zie je (een deel van) die taken niet zitten. Of zou je heel graag ander werk willen doen, maar is je inkomen op dit moment gewoon hard nodig.
Toen dat laatste op mijn leven van toepassing was, heeft deze tekst mij echt gesteund. Elk seizoen in ons leven vraagt iets anders van ons, en elk seizoen geeft ons andere taken. Taken die we allemaal mogen doen als voor de Heer.
Denk daarom niet aan die vervelende klant of die zeurende collega. Denk in plaats daarvan aan hoe de Heer naar jou kijkt. Hoe Hij over je spreekt als jij doet wat jouw verantwoordelijkheid is. Bedenk hoe tevreden Hij is, hoe dankbaar en trots Hij tot je spreekt. En vergeet niet om in alles je Vader te danken. Dank Hem dat Hij je in staat stelt deze taken uit te voeren. Dank Hem dat je Hem mag kennen en voor Hem mag leven. Dank Hem dat Hij je adem geeft om Hem mee te prijzen. Dat je door alles heen tot Zijn eer mag leven! Hij heeft je geroepen zoals je bent en dat wat jij mag doen, mag je doen als voor Hem. Jouw taak is niet van mindere of meerdere waarde dan die van een ander. Als we alles doen als voor de Heer, is alles van waarde.
