Wat wil je later worden? Mijn antwoord was vroeger heel lang ‘juf’ of ‘schrijfster’. Ook is het nog weleens veranderd naar verloskundige toen ik een zusje zou krijgen, maar eigenlijk was het wel duidelijk voor mij. Iets met kinderen. Ik ben pedagogiek gaan studeren en heb uiteindelijk SPH gedaan en ik ben toch een soort juf geworden daarna. Maar hoe goed ik mijn weg ook wilde uitstippelen, dit werk wat ik voor Love God Greatly mag doen had ik niet voorzien. Dat ik nu een eigen coachpraktijk heb, had ik ook niet voorzien. Dat ik ver van familie zou wonen had ik ook niet bedacht.
Ik kan heel goed plannen bedenken voor de toekomst maar de Heer bepaalt mijn weg (Spreuken 16:9)
Het frustrerende van de Heer je weg laten bepalen, is dat je niet van tevoren al een duidelijk stappenplan krijgt. Als je op een bepaald tussenstation moet wachten, dan krijg je niet te horen ‘dan leer je deze en deze les die je dan en dan nodig zal hebben’. Je zit gewoon ergens te wachten op een bepaalde plek waar je niet echt wilt zijn, en daar heb je het dan maar mee te doen. Elke poging die je onderneemt om ergens anders te komen mislukt. Het is duidelijk. Dit is de plek waar je iets te leren hebt.
Dan denk ik aan de periode dat het volk soort doelloos door de woestijn ronddoolde, en nog niet het beloofde land in mocht. Zelfs daarvoor, dat ze niet de handelsroute namen maar door de Rode Zee moesten gaan, leek het op dat moment wellicht heel vreemd. Zo kan het voor ons ook vreemd lijken als het leven een bepaalde afslag neemt, en snappen we niet altijd waarom dat gebeurt.
Ook dan: de Heer bepaalt onze weg
Om de Heer te kunnen volgen op die weg, hebben we het nodig om Hem te vertrouwen. Vertrouwen is een keuze die je maakt omdat je iemand kent en al hebt ervaren dat die ander het beste met je voor heeft of omdat je gehoord hebt van een ander dat het veilig is om die ander te vertrouwen. Toen ik klein was, vertrouwde ik God omdat ik hoorde van de mensen om mij heen dat Hij te vertrouwen is, dan gaat dan soms helemaal vanzelf. Ik vind het vertrouwen dat mijn kinderen hebben in God altijd heel bijzonder, dat lijkt zo vanzelf te gaan. Nu ik wat ouder ben, heb ik geleerd dat ik God kan vertrouwen door de ervaringen die ik heb opgedaan in mijn leven. Ik leer ook dat de Heer te vertrouwen is door het lezen in Zijn Woord en hoe Hij heeft gehandeld met de verschillende personen in de Bijbel. Ook leer ik de Heer te vertrouwen door het geloof van andere mensen om mij heen die met Hem wandelen, Hem vertrouwen en Zijn weg willen volgen.
Om vrede te krijgen in het proces waar je in zit, dat God te vertrouwen is en dat Hij de hele aarde in Zijn hand heeft, is niet iets wat vanzelf gaat. In mijn leven is dat echt een worsteling geweest en soms nog. Hoe we als mensen omgaan met onzekerheid is vaak controle willen pakken, controle over de wat-als scenario’s, genoeg geld achter de hand, de juiste mensen vast inschakelen en ze aan jouw kant krijgen, of wat we dan ook niet kunnen bedenken. Maar God nodigt ons uit om Hem te vertrouwen en Zijn wijsheid te zoeken in plaats van onze eigen plannen te bedenken.
In de podcast van vorige week [link] deel ik hoe ik als jonge moeder begon met vertalen en de kans kreeg naar Amerika te gaan voor een leiderschapstraining. Dat dit een gave kans is, snapt iedereen, maar ik besloot toch dat ik dit niet kon doen. Ik had immers een jong gezin en gaf nog borstvoeding. Ik zou dat niet kunnen afbouwen. Dat kwam niet overeen met mijn doel in het leven. En moest ik dan mijn man alleen laten met drie kleine kinderen? Toch kreeg ik geen vrede over deze hele logische beslissing. Pas toen ik mijn eigen plannen, ideeën en gezin overgaf aan God en ik de keuze maakte om wel naar deze training te gaan (maar wel korter hoor) toen pas kreeg ik vrede.
Een mens stippelt zijn weg uit, de HEER bepaalt de richting die hij gaat.
Spreuken 16:9 (NBV)
De Heer bepaalt mijn richting. Hij heeft goede werken voor jou en mij voorbereid (Efeze 2:10). Hij vraagt jou en mij om Hem te vertrouwen en Hem te volgen op de weg die Hij voor ons in gedachten heeft. Soms vraagt dat onlogische keuzes. Soms vraagt dat geduld. Maar altijd vraagt het vertrouwen.
Hij is liefdevol.
Hij is genadig.
Hij is trouw.
Hij is barmhartig.
Hij is goed.
Hij is geduldig.
Hij is almachtig.
Hij is te vertrouwen, echt waar.
Wat speelt er bij jou? Je kunt jezelf de volgende vragen stellen:
Waaraan merk jij dat God jou uitnodigt Hem te vertrouwen? Wat houdt je tegen om dat te doen?
Waar komt jouw plan niet overeen met de weg die God wil dat je gaat? Kan je je eigen plannen loslaten om Zijn plannen te omarmen?
Welke angst houdt jou tegen om achter Hem aan te gaan?
Hoe is het voor jou om ‘in de wacht’ te staan? Kan je ook dan God vertrouwen of pak je toch je eigen controle?
