Wat is de betekenis van ‘heerlijkheid’ eigenlijk? Als eerste denk ik aan iets moois, groots, indrukwekkends wat bij een belangrijk persoon hoort. Het hoort ook thuis in oude tijden, die voorbij zijn, de tijd van ‘heren, edelmannen, en horigen…’ en de daarbij behorende machtsverhoudingen. Dit sluit wel aan bij alles wat we deze weken hebben gelezen en geleerd over Gods heerlijkheid: de grote daden die Hij heeft gedaan, waar de omliggende volken het vol ontzag over hadden. Het zijn dingen die lang geleden gebeurd zijn maar waar nog steeds aan wordt teruggedacht in het vieren van Pesach.
In de plaats waar mijn dochter woont is er ‘De Heerlijkheid’ (een boerderij uit vervlogen tijden) met een stuk land erbij waar je fruit en groente kan halen, waar de bomen bloeien, de natuur zichzelf laat zien als voedsel gevend. Zoals het in Genesis gezegd werd: van alle bomen in de hof mag je eten (behalve die ene, maar dat valt nu even buiten het onderwerp). God heeft de heerlijkheid van de bomen, dat zijn de vruchten, als voedsel gegeven voor de mens. Een geschenk van de Schepper aan zijn schepselen. In de Hof van Eden zal het prachtig geweest zijn vóórdat de mens in zonde viel. Het is wel het soort plaatje dat ik heb bij ‘heerlijkheid’.
Na de zondeval verandert er veel, maar blijft Gods schepping prachtig en indrukwekkend. Het straalt nog steeds uit dat er Iemand is die dit alles heeft gemaakt. Als je goed kijkt, kun je door de schepping heen Gods heerlijkheid zien en Hem leren kennen. ‘Zijn eeuwige kracht en goddelijkheid wordt met het verstand doorzien,’ zo omschrijft Romeinen 1 het. De volken die Gods woord niet hebben, kunnen door de schepping heen ontdekken dat er een God moet zijn. En Gods bedoeling daarmee is dat ze Hem ervoor gaan danken.
Maar de heerlijkheid en grootheid van God gaat nog verder dan de schepping. De Bijbel laat al heel veel zien van Gods grote daden, dat hebben we deze weken mogen meebeleven bij deze studie in Exodus. En het volk maakte al de wonderen mee in de praktijk. Na de uittocht in de woestijn gekomen, wil die grote God Zichzelf ook echt bekendmaken en met hen een verbond sluiten.
Mozes
Mozes gaat de berg op om God te ontmoeten. Zie je hem klimmen …. wat zal hij gedacht hebben onderweg? Hij spreekt met God als met een vriend, face to face, niet voor te stellen! En als hij weer naar beneden komt, dan straalt zijn gezicht zo, dat hij het moet bedekken met een doek, omdat de Israëlieten het licht van de heerlijkheid van God niet kunnen verdragen. God bewoont een ontoegankelijk licht, en Mozes heeft Hem mogen ontmoeten. Dát licht straalt van zijn gezicht.
Het nieuwe testament heeft het ook over dat moment. En daar staat iets bijzonders. Het ontvangen van de wet – Gods heilige eisen, de Tien geboden – ging al gepaard met heerlijkheid (2 Kor 3: 7). Inderdaad, er klonk donder en bliksem en niemand mocht de berg aanraken. Zo heilig is God die daar op de berg aan Mozes verscheen. Hier legt Paulus uit wat de diepere betekenis is van de doek die Mozes over zijn gezicht deed toen hij weer bij het volk terug kwam:
‘Mozes, die een bedekking voor zijn gelaat deed, opdat de kinderen Israëls geen blik zouden slaan op het einde van dat wat moest verdwijnen.’ 2 Korinthe 3: 3
Christus
Het volk ontving het verbond van Gods heilige wet op stenen tafelen. Het zogenaamde ‘oude verbond’. Maar wat Mozes had gezien was God Zélf, en dat licht en de aanwezigheid van God hoorde bij het ‘nieuwe verbond’ wat nog in de toekomst lag. Dat verbond zou komen en het einde inluiden van het verbond op stenen tafelen. Paulus noemt dat nieuwe verbond de bediening van de Geest, die overvloedig is in heerlijkheid (2 Kor 3: 8,9)
Het Nieuwe Testament laat ook in andere teksten zien welke heerlijkheid er na het verbond van de wet komt:
Christus is het einde van de wet. (Rom 10: 4)
Ik ben het Licht van de wereld. (Joh 8:12)
Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien (Joh 14: 9)
Hij is de afstraling van Zijn heerlijkheid en de afdruk van Gods wezen. (Hebr 1: 3)
Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, al wat God heeft bereid voor degenen, die Hem liefhebben. (1 Kor 2:9)
En die veel grotere heerlijkheid heeft Mozes op de Sinaï al mogen aanschouwen. Hij kreeg als het ware een ‘sneakpreview’. Want hij moest het volk de wet brengen, maar mocht Gods heerlijkheid al zien, die pas later door Jezus geopenbaard zou worden.
En wij?
Dan lezen we verder in 2 Korinthe 3 en gaat het ineens over ons. Alle gelovigen in Jezus hebben een onbedekt gezicht en zien de heerlijkheid van Christus nu al. Weet je dat dit Jezus’ grote wens is? Dat zegt Hij aan Zijn Vader in het ‘Hogepriesterlijk gebed’ in Johannes 17: 22,24
En de heerlijkheid, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik hun gegeven, Ik wil, dat, waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die Gij Mij gegeven hebt, want Gij hebt Mij liefgehad vóór de grondlegging der wereld.
Als we bij Hem zullen zijn, zullen we delen in Zijn heerlijkheid. Maar we mogen Hem nu al kennen door de Geest en Hem weerspiegelen. En dan staat er dat wijzelf ook veranderen ‘van heerlijkheid tot heerlijkheid’ door de Here die Geest is. (2 Kor 3: 18)
Het volk dat van Mozes de wet kreeg, ziet het nog niet (en hier heeft Paulus het weer over een diepere betekenis van de bedekking) dat ‘telkens wanneer Mozes gelezen wordt er een bedekking over ligt’. Ze begrijpen het niet, maar als ze zich tot Jezus bekeren, wordt de bedekking weggenomen. (2 Kor 3: 15,16.) Zo zijn ongelovigen ook met blindheid geslagen door de duivel, en is het evangelie bedekt, en zien ze niet het licht van ‘het evangelie van de heerlijkheid van Christus, die het beeld Gods is. ‘ (2 Kor 4: 4)
Mijn wens is een dieper verlangen om het evangelie te delen met hen die Hem nog niet kennen, zodat bij velen de bedekking nog weggenomen zal worden. We weten dat het gebeurt, God is aan het werk op onverwachte plekken, daar waar mensen lijden en het leven zwaar is, waar ik liever niet zou zijn. We horen getuigenissen van Joden die juist in deze tijd gaan zien dat Jezus wél hun Messias is. Ook is het bijzonder dat bijvoorbeeld de kerk in Iran groeit tegen de verdrukking in, velen komen tot Jezus. Dát zijn de dingen die er voor God toe doen. Wij zien oorlog en ellende, maar God brengt daarin velen tot geloof. Zij gaan allen horen bij het nieuwe verbond, dat van de Geest, niet meer gebeiteld op steen maar op de tafel van het hart. Waarbij het bijzonder is dat juist aan gelovigen die met Christus lijden, de belofte wordt gegeven dat zij ook zullen delen in Zijn heerlijkheid!
Laten we (en ik spreek zeker ook tot mijzelf) Jezus elke dag meer plaats geven in ons leven. Zo wordt Hij meer zichtbaar. Ook in ons land horen we getuigenissen van mensen die – bijvoorbeeld vanuit de new age en andere achtergronden – Jezus leren kennen. En wat zou het prachtig zijn als ook bij mensen waar wij voor bidden, de bedekking wordt weggenomen. De vraag is: kunnen we hen nog nieuwsgierig maken? Kunnen ze iets aan ons zien?
Met de woorden van een lied uit vervlogen tijden:
Maak mij een beeld van U
maak mij een beeld van U
zo vol van ootmoed, liefde en trouw
maak mij een beeld van U
En wie weet is het al snel zover, dat we bij Jezus zullen zijn en Hem – net als Mozes – face to face mogen zien, van aangezicht tot aangezicht in al Zijn heerlijkheid. En dan niet in een sneakpreview, maar voor altijd.
Kijk jij daar ook naar uit?
