Deze studie gaat over Gods wijsheid ontdekken in je leven en deze week staan tijd en prioriteiten centraal. Hierbij denk ik dan direct aan het perfecte plaatje, ‘hoe het hoort,’ als een soort ideaalbeeld wat je als christen toch snel daarbij kan hebben.
Ideaalbeelden
Vroeger had ik dat in ieder geval al: je was een goede gelovige als je stille tijd hield. Het liefst een half uur (langer mocht ook natuurlijk!) Als je het zo beschouwt, dan is het een keer overslaan van stille tijd, of het überhaupt niet op die manier vorm kunnen geven, een manier van falen. Sommige mensen waar ik dan over las, stonden zelfs een uur eerder op, en als er geen rustig plekje te vinden was, gingen ze in een kast zitten (Isobel Kuhn toen ze op het Moody instituut zat voordat ze de zending in ging). Zo kan de lat dan steeds hoger gelegd worden. Maar het is een bekend gegeven dat als iets (wat dan ook) hoort of ‘moet’, er direct druk bij komt kijken. En in plaats van dat stille tijd je dan bij God brengt, wordt het een struggle die je het gevoel geeft niet goed genoeg te zijn, ‘want vandaag is het ook weer niet gelukt’.
Ik herinner me nog een voorbeeld waarbij het ‘ideaal’ voor mij zeker niet gehaald werd. Als je als jonge moeder ‘s nachts uit je slaap werd gehaald en je liep met je baby rond, dan was dat de perfecte tijd om te bidden. Helaas, dat ging bij mij niet op. Niet omdat ik ‘s nachts niet met baby’s heb rondgelopen (meer uren dan ik kan tellen!) maar mijn hoofd was meestal zo moe, de betreffende baby moest gesust of had nog weer andere aandacht nodig. Wég ideaal van de – zelfs in het holst van de nacht – biddende moeder!
Ik had in die tijd meer gehad aan de bemoediging die ligt in de woorden van Jezus: ‘Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven’ Mattheüs 11: 28. Omdat deze woorden rust inhouden, en juist geen verplichtingen, al klinken de ideaalplaatjes nog zo prachtig en geestelijk.
Het ideaalbeeld van wat de wandel met de Heer inhoudt is soms moeilijk los te laten. Maar wat ik ontdekt heb is dat iedere gelovige daarin persoonlijk een weg gaat en strijd kan hebben met bepaalde aspecten in het geloofsleven. Zo vertelde iemand, die in mijn ogen echt dicht bij de Heer leeft, dat ze het moeilijk vond om bijbel te lezen en dat dus haast niet deed. Het kwam doordat het vroeger altijd moest, daardoor lukte het nu niet meer. Zo zie je maar weer wat er allemaal van invloed kan zijn. Zij ontmoette vaak mensen die ze het evangelie mocht vertellen. Je zou kunnen zeggen dat (voor nu) het bidden en evangeliseren méér haar prioriteit had.
Motivatie
Als er dan geen harde regels te stellen zijn over de tijd van lezen en bidden, zou je kunnen concluderen dat het dus allemaal niet zoveel uitmaakt. Maar dat is toch te kort door de bocht. Ik denk dat het cruciale punt is: vanuit welke motivatie ga je bidden, pak jij je bijbel? Doe je dat vanuit verplichting en dwang, of omdat je er echt behoefte aan hebt? En, moet je dan maar gaan afwachten tot die behoefte komt? Ikzelf merk dat ik meer de bijbel pak in de zin van iets opzoeken wat je wilt weten, of voor een bijbelstudie of het vertalen of ook nu bij het schrijven. En dan merk ik dat God ook op die manier iets persoonlijks tot mij kan zeggen, of iets speciaals naar voren komt waar je bij bepaald wordt en wat je die dag of in die tijd je kan helpen.
Wat ook met motivatie te maken heeft, is de relatie die je hebt met de Here Jezus. Wil je graag met Hem in contact staan? Als je van iemand houdt wil je zijn of haar gedachten leren kennen. Je hecht veel waarde aan iemands mening over een onderwerp, of wat die belangrijke persoon in je leven over jou te vertellen heeft. Daar zul je tijd in moeten steken.
Uit goede gewoonte de bijbel lezen is zeker niet verkeerd. Ik herinner me van Henk Binnendijk dat hij elke dag de bijbel las, maar daar niet elke dag nu echt blij van werd, of elke dag heel erg werd aangesproken, dat gebeurde soms een hele tijd niet maar dan ineens weer wel. Zou je gaan wachten op het moment dat je er ‘zin in hebt’, zou je de momenten dat God iets tot je wil zeggen, zomaar kunnen missen, dat weet ik wel zeker! Ook kan het een stemmetje van de duivel zijn, die zegt: ‘ach joh, alleen als je zin hebt, niet nu je andere dingen te doen hebt die zeker erg leuk en gezellig zijn én ook nog erg verantwoord’.
Moderne afleiders
Wat je vroeger niet had maar nu een grote invloed heeft op de tijdsbesteding van mensen, ook bij mij als ik niet oplet, is de mobiele telefoon. Deze slokt zomaar uren van je tijd op, zonder dat je het in de gaten hebt. In het begin leek het allemaal prachtig: via internet kun je mooie toespraken luisteren, de bijbel staat online (wat is handiger dan klik naar de tekst van de dag te gaan en die op een presenteerblaadje aangeboden te krijgen). Hier zie je echt dat de tijd vliegt en gemak de valkuil is waar de duivel op inspeelt. Hij vindt het prima dat je de hele dag (christelijke) berichten leest, waar je vervolgens je een mening over ‘moet’ vormen en toespraken luistert die ook in je hoofd gaan zitten. Waar dan geen tijd meer voor is, is je eigen relatie met de Heer, je bent al overvoerd voor de dag voorbij is. Want via je mobiel sta je ook de hele dag met alles en iedereen in verbinding.
Hoe was dat vroeger? Ik denk bijvoorbeeld aan boeken lezen … dan was ook zomaar de dag (of de nacht) om. TV was nog niet 24 uur beschikbaar maar kon ook al verslavend zijn; ik ken ze, die alle drie journaals moesten zien op een avond. Maar je had nog niet dat je het hele wereldgebeuren elke minuut van de dag op je bordje kreeg. En welk normaal mens kan dat aan? Er zijn niet voor niks zoveel mensen met een burn-out en psychische klachten. Duidelijk is dat we tegenwoordig elke seconde van de dag beziggehouden worden
De clou: waar vul je je mee
En nu komt ineens de tekst in mijn gedachten: ‘En word niet dronken van wijn, waarin losbandigheid is, maar word vervuld met de Geest,”. Efeze 5: 18
Beter dan de hele wereld op je nek nemen is het advies van Paulus: Laat je vullen met de Geest en start elke ochtend met de vraag: ‘Heer, wat kan ik vandaag doen?’ Doe je dat met mij mee? Zelfs als je dan met andere dingen bezig moet zijn, verzorging van kinderen of je werk, heb je dan toch dat lijntje, dat contact met de Heer en kun je bijvoorbeeld een tekst in je gedachten krijgen die je helpt in een lastige situatie. Ik ken veel bijbelgedeelten uit mijn hoofd en die komen zo op in bepaalde situaties. Bidden kun je ook altijd (dat deed ik dan als ik te moe was zonder woorden: ‘connected’) en we hoeven daar niet altijd mooie volzinnen voor uit te spreken. God is bij je overal en altijd.
Als je je niet vult met alle dingen die de hele dag je worden aangeboden, maar die ruimte aan de Heer geeft, kun je ‘de dingen bedenken die boven zijn,’ en, staat er dan achter: ‘niet [de dingen] die op de aarde zijn ’ (Kolossenzen 3:2). Dan zal er vanzelf echt tijd ontstaan om te bidden, bijbel te lezen en duidelijkheid over wat je verder mag doen. En denkend aan een bekend lied: Hij geeft je dan zelf de kansen, om de goede werken te doen die Hij voor je heeft klaarliggen (Efeze 2: 10) omdat je Hem de leiding hebt gegeven.
Nu even de praktijk: als je ‘s morgens de dagtekst wilt aanklikken, spreek dan met jezelf af in je echte bijbel te bladeren, dan kun je niet automatisch naar andere online berichten doorscrollen – zomaar een voorbeeldje hoe je je valkuilen kunt omzeilen. Je tijd en prioriteiten zullen dan zeker veranderen.
Het betreffende lied zegt het zo:
Grijp toch de kansen die God heeft gegeven
Je tijd hier is kort, en gaat zo snel voorbij.
Maar wat je deed uit liefde voor Jezus,
zal blijven bestaan en de waarde,die blijft
En als het weer eens, of vaker mis gaat en je laat kansen schieten? – en dat gebeurt mij ook geregeld – je mag altijd weer opnieuw beginnen! Ga de uitdaging aan, het zal je niet teleurstellen, want God stelt nooit teleur!
